Design

Mooi design, zo'n Acadiane.
Dit zijn de frisgespoten spatborden.

Acahanger

Wat kun je zoal doen met een Acadiane? Nou, de carrosserie van een 2CV ophalen bijvoorbeeld :-)

Restauratie Acadiane, eerste deel klaar.

9 april 2016
Sinds deze week heeft de Acadiane APK. En daarmee is het eerste deel van de restauratie klaar: alle slechte delen van chassis en carrosserie zijn vervangen.
En dat waren er behoorlijk wat...

T. heeft deze Acadiane op 31 december 2011 aangeschaft. Hij is ruim vier jaar verder en er zijn jaarlijks flink wat uren in gegaan. Met als kroon op het werk een nieuwe APK.

Een stuk van het tweede gedeelte is ook al gedaan: het opnieuw spuiten van zowel de binnen- als de buitenkant.
Er is nog een flinke weg te gaan, maar de Aca rijdt!

10 april 2016
Inmiddels heeft de Acadiane een aantal bijnamen gekregen: kunstauto, circusauto, kanarie. En L. noemt het een "rijdende Mondriaan". Voorlopig maar even afgekort als "Mondriaca":-)
Overigens zijn die samengestelde kleuren niet bewust gedaan: toen we de auto kochten waren sommige delen niet meer te repareren. Die zijn vervangen door donordelen, en in een aantal gevallen zelfs helemaal met de hand door T. nagemaakt.
De volgende stap is "schuren-plamuren-spuiten". Ook dat is handwerk en daarmee tijdrovend. Dus voorlopig is het nog een "Mondria(na)ca" :-)

De Acadiane bij aankoop in 2011.

Acadiane heeft APK

Vandaag heeft de Acadiane de APK-leuring glansrijk doorstaan: APK tot 8 april 2018.
Er mee rondrijden is een soort Facebook-in-real-life: het aantal likes in de vorm van opgestoken duimen is behoorlijk :-)

Foto's volgen nog.
Dit is de Franse brochure van de Acadiane, van het modeljaar 1987 (die van T. is uit 1983).

Klik op een afbeelding voor een vergroting.

Tussenstand

En zo ziet de Acadiane er op 2 januari 2016 uit.

Duurzaam

Het blijft me steeds weer verbazen hoe duurzaam alles aan de Acadiane (en de 2CV-lijn in het algemeen) is. Aan de andere kant: ik vermoed dat er heel veel duurzame producten zijn die we oud, versleten of gewoon lelijk vinden en weggooien. Terwijl ze eigenlijk opgeknapt kunnen worden.

Toen T. begon met de revisie van de Acadiane vond ik het een berg roest. En kijk nu eens: het ziet er weer prachtig uit.

Dat zelfde zal gaan gebeuren met de onderdelen die nog op de Acadiane moeten, zoals de spatborden, de motorkap, de deuren en nog enkele motor onderdelen.

En zo zien die er nu uit...

Spatborden. Meer dan dertig jaar oud.

Startmotoren. De meeste doen het nog gewoon.

De kappen voor de lampen. Schoonmaken en poetsen en weer bijna als nieuw.

En een deur. Die wordt -net als de spatborden en motorkap- geschuurd. Eventueel doorgeroest staal wordt uitgesneden en vervangen.
Daarna (zo min mogelijk) plamuren, schuren, schuren, schuren, ..., gronden, spuiten, spuiten, spuiten en polijsten.

Kanariegeel aquarium

Vandaag kreeg T. hulp van H. H. is de ongekroonde 2CV-koning van Nederland en zijn aanwezigheid maakt het werk een stuk eenvoudiger :-)

Nu nog geheel raamloos.

Het nieuwe raamrubber ligt in heet water om iets soepeler te worden.

Een gereedschap om de pees (soort veter) later in het rubber te duwen. Het helpt. Een beetje.

Acadianes zijn -ahem- een beetje roestgevoelig. Daarom wordt dit spul in het rubber gedaan, om het roesten onder het rubber tegen te gaan.

Jawel: de voorruit zit er in. Kost wat moeite, maar dan heb je ook wat.

En ook de beide zijramen zitten er in. Een stukje pees wordt op maat afgesneden.

Stoelframe

T. houdt van goed zitten. En er waren twee Porschestoelen beschikbaar. Maar die passen natuurlijk niet zomaar.
Vandaar dat T. en M. een stoelframe gemaakt hebben. En niet zo maar één...

Kijk even mee. Een klik op een foto geeft een vergroting.

Een stalen profiel wordt "in het werk gemeten".

Het nodige laswerk.

Gaten voor de bevestiging aan het chassis van de Acadiane.

Het inmeten.

Past perfect. Nu weer demontage en vervolgens spuiten.

En tussendoor werd de kabelboom geplaatst. En de kilometerteller, de ruitenwissermotor...

Geel

Na veel voorbereiding, zoals plamuren, schuren...

...en meer schuren.

Is het tijd om de tweecompontenlak te mengen.
De kleur is "Franse post-geel".

De spuitkop wordt ingesteld.

En vervolgens wordt eerst de binnenkant gespoten.

En de eerste laag op de buitenkant, na twee eerder gespoten lagen grondlak.

Binnen boven je hoofd spuiten is niet eenvoudig.

Maar... het begint er op te lijken.

Postgeel

De Acadiane gaat gespoten worden in de kleur van de Franse posterijen.

Knalgeel dus :-)

Verf gekocht bij Lackpoint in Duitsland, die de kleur konden mengen.

Start motor Acadiane

Dit project is op 30 december 2011 gestart met de aankoop van een oude en vermoeide Acadiane. Het doel van dit project is om de Acadiane zo "echt" mogelijk te houden door deze totaal te reviseren met behoud van zoveel mogelijk originele onderdelen. Dus bijvoorbeeld geen nieuw chassis, maar revisie van de oude.

Na hard werken heeft Tycho het chassis in oude staat hersteld. De rotte delen zijn er uit gesneden en vervangen door handgemaakte nieuwe delen.

Datzelfde is met "de koets" (de carrosserie) gebeurd. Alle slechte delen zijn er uit gesneden en ook hier zijn met de hand gemaakte delen ingelast.

En nu de volgende mijlpaal: de motor. Die is compleet uit elkaar geweest, gereviseerd en weer geassembleerd.

En dit is de eerste start, nog zonder uitlaat, dynamo, e.d. De carburateur is gevuld met wasbezine.
Ongelofelijk maar waar: de 32 jaar oude motor start in één keer.

Het bewijs:

De motor:

Stand van zaken

Sinds februari 2015 werkt Tycho "op locatie" aan het plaatwerk van de Acadiane. Drie maanden later ziet de carrosserie er weer grotendeels uit zoals Citroën het ooit bedoeld heeft :-)

Meer plaatwerk

Het restaureren en vervangen van het plaatwerk gaat verder.
De status op 9 mei 2015, met dank aan Michiel voor de foto's.